Uczyć pokory należy ostrożnie

Podporządkowania można nauczyć. To nie jest trudne jeśli ma się przewagę nad uczniem, wykorzystując siłę  fizyczną lub status społeczny. Jeśli jest się większym i silniejszym. Jeśli ma się władzę. Ostatnio przeczytałam, na forum tresury psów, opowieść o psie, którego właścicielka nauczyła podporządkowania. Chodzi o szczeniaka labradora. Ten oto szczeniak, kiedy podrósł, pewnego razu zaczął warczeć na właścicielkę. Czytaj dalej Uczyć pokory należy ostrożnie

Жёлтый лист

Осенних листьев аромат
Окутал землю как периной.
И полуголый дремлет сад,
Став грустным времени мерилом.

И тленно всё, как жёлтый лист,
Упавший тихо на рассвете.
Тоской струится листопад,
Дождинки слёз роняет ветер.

Татьяна Янковска

2017

Осенний хоровод

А у нас всё ещё осень,
Хоть давно унеслись журавли.
Сквозь покров увядающих листьев
Прелой сыростью бьёт от земли.

Всё никак не ударить морозам,
А ветрам не навеять пургу.
Хоровод из берёзовых листьев
Водит осень, танцуя в кругу.

Татьяна Янковска
 
Ноябрь 2019

Dzieciństwo jest bardzo krótkie. Trzeba nadążać kochać

Dzieci należy nadążać kochać. To dziwnie brzmi, ale dzieci trzeba nadążać kochać w każdym sensie tego słowa. Trzeba zdążyć znaleźć czas dla swojego dziecka, nawet wtedy, kiedy na głowie jest wiele spraw! Nie ma czasu na wspólne zabawy, na gonitwy, czy na opowiadanie bajek. Nie jest łatwo nadążyć, bo trzeba pracować, sprzątać, gotować, myć, uczyć, poświęcać uwagę innym dorosłym ludziom. I nie zostaje zbyt wiele czasu na miłość. Należy jednak nadążać kochać w natłoku codziennych spraw z racji tego, że nasze dziecko tak krótko jest dzieckiem. Czytaj dalej Dzieciństwo jest bardzo krótkie. Trzeba nadążać kochać

Закат

Закат – чарующий пейзаж,
Он нереален как мираж.
В нём магия исхода дня,
В нём увядания заря.

В нём угасанье-озаренье,
Прощальных красок солнца всплеск.
Дня увенчанье-развенчанье,
Венец творения небес.

Татьяна Янковска

2018

Не жаль мне…

Не жаль мне в жизни ничего.
Я может странная, но всё же.
Того, что в прошлом, что ушло…
Мне настоящее дороже.

Не жаль мне всех минувших лет.
Я их ценю, что опыт дали.
Но то, чего уж больше нет
Я вспоминаю без печали.

Не жаль мне давний образ свой,
Тот неотёсанный годами.
Равняться с прежнею собой,
Как сравнивать цветы с плодами.

Татьяна Янковска
Декабрь, 2017

Древесина

Мы все сплетаемся ветвями между собой
И слёзы, как листву, роняем, под ветра вой.

Мы к цели тянемся, как к солнцу в погожий день.
Когда уходим, оставляем без лика тень.

Мы знаем все, где наши корни, хотя порой,
Находим место на чужбине, за той горой.

С годами обрастая силой, как ствол корой,
Мы помним запах древесины и путь домой.

Татьяна Янковска

2017

Czego najbardziej będziemy żałować na stare lata

Najbardziej będziemy żałować na stare lata  nie tego, że za mało podróżowaliśmy. Nie tego, że za mało dbaliśmy o swój duchowy rozwój. I nie tego, że nieodpowiednio wychowywaliśmy swoje dzieci. I nie tego, że nie poświęciliśmy się sztuce. Choć możliwe, że tego też pożałujemy, jak piszą niektórzy psycholodzy. Tyle że do starości im jeszcze daleko. Ja natomiast rozmawiałam z wieloma ludźmi w starszym wieku, którzy byli zupełnie przy zdrowych zmysłach. Najbardziej ci ludzie żałowali tego, że pozwalali siebie nachalnie wykorzystywać. Znosili krzywdy i podłość. Czytaj dalej Czego najbardziej będziemy żałować na stare lata

Brak miłości

Brak miłości – to wtedy, kiedy nie wolno przeszkadzać. Rozmawiać, śmiać się i rzucać się na szyję. Niewolno opowiadać o swoich zmartwieniach – to głupoty, a nie zmartwienia. Niewolno o czymś poprosić, należy liczyć się z tym, że teraz są trudne czasy. A z drugiej strony, po co ci to? Nie należy oczekiwać czyjejś pomocy, dorośli ludzie powinni sami dawać sobie radę. Czytaj dalej Brak miłości